Najbardziej widoczna różnica to masywniejsza taśma i sposób zamknięcia obejmy. W modelach GBS zamek jest przegubowy, a śruba ściąga końce taśmy, dzięki czemu podczas dokręcania powstaje silny zacisk na całym obwodzie przewodu. Istotne jest przy tym nie tylko uzyskanie dużej siły, lecz także sposób jej przeniesienia na wąż.
Taka konstrukcja ma sens zwłaszcza przy przewodach o dużej średnicy, grubych wężach gumowych oraz wężach ze zbrojeniem. Są one sztywniejsze niż cienkie przewody i do ich stabilnego osadzenia na króćcu potrzebny jest odpowiednio mocny, szeroki docisk.
Charakterystyczne cechy obejm tego typu to:
- szeroka metalowa taśma obejmująca przewód na dużej powierzchni;
- śrubowy mechanizm zamykający z przegubowym połączeniem;
- możliwość uzyskania mocnego zacisku bez skupiania nacisku na małym fragmencie węża;
- konstrukcja przeznaczona do pracy z przewodami elastycznymi, także zbrojonymi.
Im większa powierzchnia styku obejmy z wężem, tym łatwiej rozłożyć docisk na większym obszarze. Ma to znaczenie szczególnie wtedy, gdy przewód jest miękki albo wykonany z kilku warstw. Zbyt wąski element zaciskowy może mocno wciskać się w powierzchnię, podczas gdy szersza taśma stabilizuje połączenie bardziej równomiernie.
W sklepie Opaski Zaciskowe prowadzonym przez Angren modele W1 są dostępne w wielu zakresach średnic, a przykładowa obejma 23-25 mm ma taśmę o szerokości 18 mm i grubości 0,6 mm. Pełna oferta opasek GBS - https://www.opaskizaciskowe.pl/k73,obejmy-gbs-i-inne-obejmy-gbs-w1.html. W tym wariancie stosowana jest stal ocynkowana W1.
Sama szerokość obejmy nie rozwiązuje jednak każdego problemu. Docisk musi trafiać na odcinek przewodu osadzony na króćcu, a zakres średnicy obejmy powinien odpowiadać rzeczywistej średnicy zewnętrznej węża po założeniu. Za duża obejma może pracować w niekorzystnym położeniu zamka, a zbyt mała nie da się poprawnie zamknąć.
Obejmy z zamkiem przegubowym stosuje się przede wszystkim tam, gdzie przewód musi pozostać pewnie osadzony mimo ciśnienia, podciśnienia, drgań lub zmian obciążenia. Typowy przykład to elastyczny wąż nasunięty na króciec w instalacji, w której przepływ medium powoduje cykliczne naprężenia. Połączenie musi wtedy przeciwdziałać zsuwaniu się przewodu i zachować odpowiedni docisk uszczelniający.
GBS wykorzystuje się między innymi przy:
- wężach gumowych i przewodach zbrojonych stalą albo tworzywem;
- układach ciśnieniowych i próżniowych;
- przewodach transportujących media ciekłe lub gazowe;
- instalacjach spotykanych w motoryzacji, przemyśle, rolnictwie i innych zastosowaniach technicznych.
Nie każda instalacja wymaga takiej obejmy. Przy lekkim przewodzie o małej średnicy, pracującym bez wysokich obciążeń, masywniejsza konstrukcja może być zbędna. GBS jest rozwiązaniem do sytuacji, w których liczy się większa siła i stabilność zacisku.
Oznaczenie W1 odnosi się do wykonania ze stali ocynkowanej. Warstwa cynku ogranicza podatność stali na korozję i pozwala stosować obejmy w wielu typowych warunkach technicznych. Nie należy jednak utożsamiać stali ocynkowanej ze stalą nierdzewną. Długotrwała ekspozycja na agresywne chemikalia, sól, stałą wilgoć czy szczególnie wymagające warunki zewnętrzne może uzasadniać zastosowanie innej wersji materiałowej.
Wybór materiału powinien wynikać ze środowiska pracy całego połączenia. Jeśli przewód znajduje się w osłoniętym miejscu, a kontakt z wodą jest okresowy, W1 może być wystarczające. Jeżeli obejma ma pracować stale w środowisku sprzyjającym korozji, trzeba ocenić, czy lepszym rozwiązaniem będzie wariant ze stali o wyższej odporności.
Znaczenie ma też sposób eksploatacji. Obejma zwykle znajduje się na zewnątrz węża, ale nieszczelność, kondensacja albo częste mycie instalacji mogą zmienić warunki pracy metalu. Materiał obejmy trzeba więc rozpatrywać razem z temperaturą, wilgotnością i częstotliwością serwisu.
Solidna konstrukcja nie kompensuje niewłaściwego montażu. Jednym z częstszych problemów jest założenie obejmy zbyt blisko końca węża albo poza strefą, w której przewód rzeczywiście opiera się na króćcu. Wtedy zacisk nie wzmacnia połączenia w miejscu, gdzie jest najbardziej potrzebny.
Drugim błędem jest traktowanie maksymalnej siły dokręcenia jako celu samego w sobie. Nadmierny docisk może odkształcić miękki przewód, uszkodzić jego warstwy albo pogorszyć współpracę węża z króćcem. Poprawny montaż oznacza stabilne osadzenie bez niszczenia materiału przewodu.
Przed uruchomieniem instalacji dobrze sprawdzić, czy obejma leży prostopadle do osi węża, znajduje się nad właściwą częścią króćca i nie powoduje miejscowego przecięcia ani wybrzuszenia gumy. Po pierwszych cyklach pracy połączenie można skontrolować ponownie, szczególnie w układzie pracującym pod ciśnieniem lub przy zmianach temperatury.
Opaska GBS jest tylko jednym elementem połączenia. Nawet dobrze dopasowana obejma nie uszczelni trwale węża o uszkodzonej powierzchni, źle dobranego króćca czy przewodu pracującego poza dopuszczalnym zakresem temperatury i ciśnienia. Wąż, króciec, obejmę i warunki pracy trzeba więc traktować jako jeden układ.
Szeroka taśma, śrubowy zacisk i przegubowy zamek tworzą mocowanie przygotowane do wymagających połączeń elastycznych przewodów. Gdy zakres średnicy, materiał i miejsce montażu są właściwie dopasowane, obejma może stabilizować połączenie bez potrzeby stosowania bardziej skomplikowanych elementów mocujących.
Artykuł Partnera.