Sklejka iglasta, najczęściej sosnowa lub świerkowa, jest tańsza od liściastej i kosztuje około 50–75 zł za metr kwadratowy w grubości 18 mm. Za płytę brzozową tej samej grubości płaci się mniej więcej 65–100 zł za metr kwadratowy. Różnica wynika z budowy drewna: brzoza ma twarde, równomiernie ułożone włókna, które mocno trzymają wkręty i nie wykruszają się podczas cięcia. Z tego powodu płyty brzozowe wybiera się do mebli, zabudów i elementów widocznych, a sosnowe do konstrukcji ukrytych, poszycia dachu czy podkładu pod podłogę.
Najlżejsza i najtańsza w cienkich grubościach jest sklejka topolowa, stosowana w modelarstwie, zabudowach kamperów i lekkich meblach. Arkusz o grubości 4 mm i wymiarach 1250 × 2500 mm kosztuje około 50–90 zł, choć miękka topola słabo znosi punktowe obciążenia. Na drugim końcu skali znajdują się płyty z okleiną egzotyczną, np. okoume, których metr kwadratowy może kosztować dwa razy więcej niż brzozowy. Kupujący płaci tu głównie za wygląd powierzchni, ponieważ rdzeń takiej płyty składa się nierzadko z tańszych fornirów. Wszystkie podane kwoty są orientacyjne i zmieniają się razem z cenami drewna na rynku.
Cena rośnie wraz z grubością, ponieważ grubsza płyta składa się z większej liczby fornirów i zużywa więcej drewna oraz kleju. Sklejka brzozowa 4 mm kosztuje około 20–35 zł za metr kwadratowy, a płyta 10 mm 40–60 zł. W grubości 18 mm cena dochodzi do 65–100 zł za metr kwadratowy. Zależność nie jest jednak liniowa, bo w cienkich płytach dużą część ceny stanowi koszt produkcji i obróbki, a nie sam surowiec. Milimetr grubości płyty 4 mm kosztuje więc więcej niż milimetr płyty 18 mm.
Grubość warto dobrać do zastosowania, żeby nie płacić za zapas wytrzymałości, który nie zostanie wykorzystany. Na tylne ściany szafek i dna szuflad wystarczy płyta 3–6 mm. Półki i korpusy mebli wykonuje się z płyt 15–18 mm, bo cieńsze uginają się pod ciężarem książek czy naczyń. Podłogi na legarach i podesty wymagają co najmniej 18–22 mm, zależnie od rozstawu podpór. Zbyt cienka płyta po kilku miesiącach ugnie się i trzeba będzie ją wymienić, a to kosztuje więcej niż wybór właściwej grubości od początku.
Sklejka wodoodporna kosztuje około 15–30% więcej niż zwykła płyta tego samego gatunku i grubości. Dopłata wynika z rodzaju kleju: płyty do wnętrz skleja się klejem mocznikowym, a wodoodporne klejem fenolowym, odpornym na długotrwały kontakt z wodą. Norma EN 314-2 dzieli spoiny na trzy klasy, z których pierwsza dotyczy suchych pomieszczeń, a trzecia warunków zewnętrznych. W polskich sklepach płytę wodoodporną oznacza się też skrótem WD, który warto odszukać w opisie produktu przed zakupem materiału na taras, do łazienki czy na elewację.
Sklejka filmowana to płyta wodoodporna pokryta z obu stron folią fenolową, która chroni powierzchnię przed wodą, ścieraniem i przywieraniem betonu. W grubości 18 mm kosztuje około 70–110 zł za metr kwadratowy, w zależności od gramatury folii i gatunku drewna w rdzeniu. Płyty z rdzeniem brzozowym są droższe od wersji z rdzeniem topolowym lub eukaliptusowym, ale wytrzymują więcej cykli betonowania. Firmy budowlane liczą więc koszt nie za arkusz, tylko za jedno użycie szalunku, a z tej perspektywy droższa płyta okazuje się tańsza.
Tak, klasa okleiny wpływa na cenę równie mocno jak gatunek drewna. Producenci oznaczają ją symbolami B, BB, CP i C (w starszym polskim systemie od I do IV), osobno dla każdej strony płyty, np. BB/CP. Klasa B oznacza powierzchnię prawie bez sęków i łat, a C dopuszcza otwarte sęki, pęknięcia i przebarwienia. Płyta BB/BB kosztuje około 20–40% więcej niż wariant CP/C tej samej grubości. Najdroższą klasę B/B wybiera się do mebli wykończonych lakierem bezbarwnym, pod którym widać każdy szczegół rysunku drewna.
Wyższa klasa ma sens wyłącznie tam, gdzie powierzchnia będzie widoczna i wykończona transparentnie. Pod farbę kryjącą lub laminat wystarczy CP albo C, bo wady drewna znikną pod warstwą wykończenia. Dobrym rozwiązaniem jest płyta o różnych klasach stron, np. BB/CP, w której ładniejsza strona trafia na zewnątrz mebla, a słabsza do środka. Taki wybór obniża koszt arkusza bez wpływu na wygląd gotowej zabudowy.
Ceny najlepiej porównywać w przeliczeniu na metr kwadratowy, bo sprzedawcy podają je za arkusze w różnych formatach. Arkusz 1250 × 2500 mm ma 3,125 m², a popularny format 1220 × 2440 mm około 2,98 m². Spotyka się też płyty kwadratowe 1500 × 1500 mm o powierzchni 2,25 m², więc identyczna cena za sztukę oznacza zupełnie inny koszt materiału. Należy też sprawdzić, czy kwota obejmuje VAT, ponieważ hurtownie obsługujące firmy publikują ceny netto. W przypadku większych zamówień wiele składów obniża cenę za pełną paczkę płyt.
Zamówienie sklejki razem z tarcicą i listwami w jednym składzie, takim jak https://sklad-drzewny.com/, pozwala zapłacić za jeden transport zamiast kilku. Warto też zapytać o rozkrój na wymiar, ponieważ cięcie na pile panelowej jest precyzyjne, oszczędza czas i ogranicza odpad. Najtańsza oferta nie zawsze oznacza najniższy koszt całego projektu, jeśli płyta ma niższą klasę albo zwykły klej tam, gdzie potrzebny jest wodoodporny. Przed zakupem należy więc porównać nie tylko cenę metra kwadratowego, ale też gatunek, klasę okleiny i rodzaj kleju podane w opisie produktu.
Artykuł Partnera