Z „twórczością” księdza Jana Kaczkowskiego zetknąłem się po raz pierwszy kilka lat temu, niedługo po śmierci mojego taty. W mojej głowie kłębiły się na tamten czas dziesiątki pytań, na które próbowałem znaleźć odpowiedzi w literaturze, którą wówczas się interesowałem. I właśnie wtedy, zupełnie przypadkowo, podczas przeglądania rolek na Facebooku natrafiłem na filmik, w którym ks. Kaczkowski wypowiadał się na jeden z nurtujących mnie tematów. Postanowiłem zgłębić jego przekaz. Szybko się okazało się, że znalazłem odpowiedź. Nie tylko na to jedno pytanie, które nie dawało mi spokoju, ale również na wiele innych.


Można wymieniać wiele cech osobowości Jana Kaczkowskiego, bo w internecie każdy znajdzie sporo na temat działalności tego człowieka, ale gdybym miał wskazać jedną, która szczególnie mnie urzekła, byłaby to odwaga.


Odwaga w mierzeniu się z tym, od czego większość z nas woli uciekać. Mam tutaj na myśli temat umierania, cierpienia i przemijania. Odwaga w walce z chorobą, ale także konsekwencja w podążaniu obraną drogą. Mówienie o rzeczach trudnych, bez udawania, że wszystko jest proste, i bez odbierania człowiekowi nadziei.


Przeczytałem gdzieś, że owa produkcja została zmontowana z nieznanych wcześniej materiałów archiwalnych, nagrań i świadectw, tworząc bardzo osobisty, wielowymiarowy portret kapłana oraz jego zmagań, miłości do ludzi i refleksji nad cierpieniem. I myślę, że właśnie w tym tkwi jej siła. To nie tylko opowieść o znanym księdzu, ale również spotkanie z człowiekiem, który nie bał się trudnych pytań i potrafił rozmawiać o sprawach, od których tak często odwracamy wzrok. Myślę, że właśnie dlatego jego słowa tak mocno trafiają do ludzi. Nie zawsze one dają gotowe odpowiedzi. Czasem pomagają przede wszystkim zadać sobie właściwe pytania i spojrzeć na pewne sprawy z zupełnie innej perspektywy. Warto dodać, że mimo iż ten film traktuje o bardzo poważnych sprawach, wcale nie znaczy, że jest pozbawionych humoru. W obrazie znajdziecie całą masę zabawnych sytuacji oraz humorystycznych wypowiedzi, które rzadko wychodzą z ust kapłanów.


Dlatego z całego serca polecam ten dokument wszystkim, którzy szukają odpowiedzi na trudne pytania, próbują oswoić stratę albo po prostu chcą lepiej zrozumieć siebie i drugiego człowieka.


Mam jednak jedną radę. Zanim sięgniecie po film, warto wcześniej poznać bliżej samego Jana Kaczkowskiego i jego sposób myślenia. Pomocne mogą być książki „Życie na pełnej petardzie” oraz „Szału nie ma, jest rak”, a także inne publikacje zawierające jego refleksje. Być może wtedy ten film wybrzmi jeszcze mocniej.


Serdecznie polecam. Nie tylko jako film o niezwykłym człowieku, ale przede wszystkim jako opowieść o sprawach, które prędzej czy później dotkną każdego z nas...

TS.