Najpierw należy poznać wytyczne uczelni

Poszczególne uczelnie, a niekiedy nawet wydziały, mogą stosować odmienne zasady dotyczące składania prac. Wymagania określają między innymi format dokumentu, sposób drukowania, kolor okładki, liczbę egzemplarzy oraz rodzaj oprawy. Niektóre jednostki oczekują klasycznej twardej oprawy, inne dopuszczają oprawę miękką, kanałową albo termobindowanie.

Wytyczne mogą również wskazywać, czy dokument należy wydrukować jednostronnie, czy dwustronnie. Druk dwustronny zmniejsza objętość pracy i zużycie papieru, ale wymaga prawidłowego ustawienia marginesów lustrzanych. Należy też ustalić, czy wszystkie egzemplarze mają wyglądać identycznie. Zdarza się, że do archiwum uczelni trafia wersja dwustronna w prostej oprawie, natomiast promotor otrzymuje bardziej reprezentacyjny egzemplarz.

Sprawdzenie zasad przed drukiem pozwala uniknąć sytuacji, w której poprawnie przygotowaną pracę trzeba ponownie wydrukować wyłącznie z powodu niewłaściwego koloru okładki lub nieakceptowanego sposobu łączenia stron.

Jak przygotować dokument do wydrukowania?

Przed przekazaniem pracy do punktu druku należy zapisać ją w formacie PDF. Dzięki temu układ stron, podziały akapitów, tabele, wykresy i przypisy pozostaną na swoich miejscach, nawet jeśli plik zostanie otwarty na innym komputerze. Dokument tekstowy może wyświetlać się inaczej w zależności od wersji programu, dostępnych fontów lub ustawień urządzenia.

Trzeba dokładnie przejrzeć gotowy plik, zwracając uwagę na kolejność i numerację stron, położenie ilustracji, jakość grafik oraz obecność pustych kartek. Warto również upewnić się, że spis treści został zaktualizowany po naniesieniu ostatnich poprawek. Szczególnej kontroli wymaga strona tytułowa, ponieważ zawiera dane autora, nazwę uczelni, kierunek, tytuł pracy oraz nazwisko promotora.

Jeżeli dokument będzie drukowany dwustronnie, nowe rozdziały można rozpoczynać na stronach nieparzystych. Należy też pozostawić odpowiednio szeroki margines od strony grzbietu, aby po połączeniu kartek tekst nie znalazł się zbyt blisko oprawy. W przypadku fotografii, map i wykresów ważna jest natomiast wystarczająca rozdzielczość oraz czytelność podpisów.

Która oprawa będzie najlepsza?

Osoba zastanawiająca się, jak oprawić pracę dyplomową, ma do wyboru kilka rozwiązań. Twarda oprawa introligatorska jest trwała, elegancka i dobrze zabezpiecza dokument. Często umieszcza się na niej tłoczony napis określający rodzaj pracy. Tak przygotowany egzemplarz prezentuje się bardzo oficjalnie i może pozostać pamiątką na wiele lat.

Oprawa kanałowa łączy strony bez ich dziurkowania i umożliwia uzyskanie estetycznego, uporządkowanego grzbietu. Jest wykonywana szybko, dlatego sprawdza się również wtedy, gdy termin złożenia dokumentów jest bliski. Z kolei termobindowanie polega na umieszczeniu kartek w okładce ze specjalnym klejem, który pod wpływem temperatury trwale spaja cały dokument.

Popularne oprawy grzebieniowe i spiralne pozwalają swobodnie rozłożyć strony, jednak nie każda uczelnia akceptuje je przy pracach dyplomowych. O wyborze nie powinna więc decydować wyłącznie estetyka, lecz przede wszystkim regulamin obowiązujący na danym wydziale.

Ostatnia kontrola przed złożeniem pracy

Gotową pracę należy spokojnie obejrzeć jeszcze w punkcie druku. Trzeba sprawdzić, czy wszystkie strony zostały wydrukowane, zachowano ich właściwą kolejność, a tekst nie został przycięty. W egzemplarzach kolorowych warto skontrolować wygląd wykresów, fotografii i oznaczeń, ponieważ niektóre barwy widoczne na monitorze mogą po wydrukowaniu stać się do siebie zbyt podobne.

Jeśli potrzebnych jest kilka kopii, najlepiej wcześniej określić, które strony mają być kolorowe, a które czarno-białe. Pozwala to zachować czytelność materiałów i jednocześnie rozsądnie ograniczyć koszt wykonania. Warto również mieć przy sobie ostateczny plik PDF, nawet jeśli został wcześniej przesłany do punktu drogą elektroniczną.

Starannie przygotowana oprawa nie zastąpi wartościowej treści, ale stanowi jej profesjonalne dopełnienie. Chroni dokument, ułatwia jego przeglądanie i pokazuje dbałość autora o szczegóły. Po miesiącach pracy nad tekstem warto poświęcić chwilę również jego końcowej formie, aby do dziekanatu trafił egzemplarz kompletny, czytelny i zgodny ze wszystkimi wymaganiami.