Okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych nie wlicza się do okresu wyczekiwania na wynagrodzenie chorobowe lub zasiłek.

Świadczenia chorobowe przysługują po okresie wyczekiwania

Ubezpieczony obowiązkowo nabywa prawo do zasiłku chorobowego (a tym samym wynagrodzenia chorobowego na podstawie Kodeksu pracy) po upływie 30 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego. Jest to okres wyczekiwania na zasiłek chorobowy. Wyjątki od tej zasady ustalone są w art. 4 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (np. posiadanie co najmniej 10-letniego okresu ubezpieczenia chorobowego obowiązkowego). Wtedy zasiłek przysługuje od pierwszego dnia zatrudnienia.

Pracownik nabywa prawo do zasiłku chorobowego po upływie 30 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego niezależnie od rodzaju zawartej umowy o pracę. Może to być zarówno umowa o pracę na okres próbny, na czas określony jak i umowa o pracę na czas nieokreślony.

Jakie okresy można wliczyć?

Do okresu wyczekiwania zalicza się poprzednie okresy podlegania ubezpieczeniu chorobowemu, zarówno obowiązkowo jak i dobrowolnie, jeżeli przerwa między nimi nie przekroczyła 30 dni lub była spowodowana urlopem wychowawczym, urlopem bezpłatnym albo odbywaniem czynnej służby wojskowej przez żołnierza niezawodowego.

Do okresu wyczekiwania zalicza się także okres podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników, określonemu w przepisach o ubezpieczeniu społecznym rolników. Natomiast do okresu wyczekiwania nie zalicza się okresu pozostawania zarejestrowanym jako bezrobotny (zarówno z prawem do zasiłku dla bezrobotnych jak i bez tego prawa) po 31 grudnia 1998 r., gdyż bezrobotni nie podlegają ubezpieczeniu chorobowemu.

Podstawa prawna:

• art. 4 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (tekst jedn.: Dz.U. z 2019 r. poz. 645).

Izabela Nowacka
specjalista w zakresie kadr i płac
PortalKadrowy.pl