W odpowiedzi uzyskaliśmy informację, że środkowy pas brukowany to element przekroju drogi stosowany na odcinkach dróg o stosunkowo dużym natężeniu ruchu, przekroju jednojezdniowym, prowadzących przez miejscowości, jako sposób uspokojenia ruchu. Pas ten znajduje się między podstawowymi pasami ruchu przeznaczonymi dla przeciwnych kierunków. Posiada nawierzchnię z kostki betonowej, może być oddzielony od pozostałych pasów leżącym krawężnikiem. Typowa szerokość to 2,5 do 3 m.

Stosowanie przekrojów drogi ze środkowym pasem brukowanym pozwala utrzymać płynność ruchu poprzez umożliwienie bezpiecznego wyprzedania pojazdów wolnobieżnych i rowerzystów, a także poprzez wykorzystanie go jako miejsca oczekiwania na możliwość wykonania manewru skrętu w lewo dla pojazdów chcących zjechać do posesji znajdującej się przy drodze (pojazdy te
nie blokują wtedy podstawowego pasa ruchu).

Środkowy pas brukowany przedzielany jest azylami dla pieszych, co z jednej strony ułatwia bezpieczne przekraczanie jezdni przez pieszych, a z drugiej utrudnia wykorzystywanie tego pasa do wyprzedzania. Pas jest przerywany na skrzyżowaniach.

Zastosowanie środkowego pasa brukowanego pozwala na zwężenie podstawowych pasów ruchu bez pogorszenia poziomu bezpieczeństwa. Zwężenie to wpływa na ograniczenie prędkości pojazdów, co jest jednym z celów uspokojenia ruchu.

Środkowy pas brukowany różni się od wydzielonych pasów do lewoskrętu tym, że może być wykorzystywany przez pojazdy poruszające się w obu kierunkach. Jest to wadą tego rozwiązania, gdyż może dochodzić do kolizji, gdy dwa pojazdy poruszające się w przeciwnych kierunkach będą chciały jednocześnie wjechać na ten pas. Ponieważ środkowy pas brukowany jest rozwiązaniem rzadko stosowanym w Polsce, kierowcy mają trudności we właściwym korzystaniu z niego. Do najczęstszych błędów należą: parkowanie na tym pasie i traktowanie go jako nieprzejezdnej wyspy - informuje Roman Leśniak Główny Specjalista ds. Organizacji i Informacji Publicznej Zarząd Dróg Wojewódzkich w Krakowie.