Wyobraź sobie: idziesz leśną ścieżką. Jest cicho, pachnie żywicą. Słychać śpiew ptaków. A potem – trzask gałęzi. Zatrzymujesz się. Zza krzaków wychodzi… dzik.

Serce bije szybciej. Myślisz: co teraz?

W takiej chwili nie pomoże ani Google, ani aplikacja z mapą. Pomóc może tylko jedno – wiedza. Prosta, życiowa i potrzebna każdemu, kto chodzi do lasu. A jest nas coraz więcej: biegaczy, grzybiarzy, rodzin z dziećmi, właścicieli psów.

– „Ludzie traktują las jak park. Ale to nie jest miejsce do pikniku – to dom dzikich zwierząt. One nie znają zasad savoir-vivre’u. Działają instynktownie” – mówiMałgorzata Skwiecińska-Sadowska specjalista ds. komunikacji Polskiego Związku Łowieckiego.

Co robić, kiedy stajesz oko w oko z dzikim zwierzęciem?

Po pierwsze: nie panikuj.
– „Jeśli zaczniesz krzyczeć, machać rękami, wołać dzieci czy psa – zwierzę uzna cię za zagrożenie. A dzik czy jeleń nie dzwoni po policję – on działa. Błyskawicznie” – tłumaczy Wacław Matysek z Wydziału Prasowego PZŁ

Nie uciekaj. Nie podchodź. Nie sięgaj po telefon, żeby zrobić zdjęcie. To nie jest czas na lajki – to czas na zdrowy rozsądek.
Stań. Oddychaj. Cofnij się powoli. Daj mu przestrzeń. On też chce iść swoją drogą.

Najczęstszy błąd? Pies bez smyczy.

– „Dla dzika pies to wróg. Wystarczy jeden szczek i mamy problem. A jak pies ruszy w pogoń – dzik nie ucieka. Dzik się broni. I wtedy cierpi pies, człowiek i zwierzę” – mówi Matysek

W lesie smycz to nie fanaberia. To obowiązek.
Jeśli kochasz swojego psa – przypnij go. Jeśli kochasz las – uszanuj jego mieszkańców.

Selfie z jeleniem? To prosta droga do tragedii.

Zwierzę, które przyzwyczai się do ludzi, przestaje się bać. I zaczyna zbliżać się coraz częściej – do domów, ulic, szkół.
– „A wtedy rośnie ryzyko wypadków drogowych, ataków, a w konsekwencji – decyzji o odstrzale. To nie jest wina zwierzęcia. To nasza nieświadomość” – dodaje Małgorzata Skwiecińska-Sadowska.

Nie dokarmiaj. Nie głaszcz. Nie próbuj się zaprzyjaźniać. To nie „Bambi”. To dziki świat, który ma swoje prawa.

W regionach podmiejskich, ale i w samych miastach, odnotowuje się coraz więcej przypadków wizyt dzików, lisów i jeleni. To efekt oswajania zwierząt przez ludzi – chęci pomocy, która bywa dramatyczna w skutkach.

Co robią myśliwi?

Nie tylko polują.
Są tam, gdzie trzeba pomóc – zwierzętom i ludziom.
Ratują ranną zwierzynę. Edukują. Interweniują, gdy turyści robią rzeczy, których nie powinni.
– „Jesteśmy częścią lasu. Nie po to, by polować, ale by współistnieć – mądrze” – podkreślaWacław Matysek.

Dlatego zapamiętaj prostą zasadę, którą tworzymy z myślą o bezpieczeństwie:

ZASADA ROZSĄDKU

• R – Reaguj spokojnie
• O – Obserwuj z dystansu
• Z – Zatrzymaj się i nie panikuj
• S – Smycz dla psa to obowiązek
• Ą – Ani słowa! – nie krzycz, nie wołaj
• D – Daj przestrzeń – nie podchodź
• E – Edukuj innych – dzieci, turystów
• K – Koniec kontaktu – wycofaj się spokojnie

Las nie potrzebuje wielkich gestów. Potrzebuje szacunku, spokoju i świadomości.
Jeśli Ty okażesz mu szacunek – on da ci coś więcej: ciszę, ukojenie i prawdziwą wolność.

Zanim więc wejdziesz między drzewa – weź ze sobą wiedzę, nie tylko plecak.

źródło: Polski Związek Łowiecki.