– I stało się! – napisał Roman Ficek w mediach społecznościowych.

Norge På Langs to niezwykle wymagające wyzwanie polegające na przemierzeniu Norwegii z południa na północ, przez rozległe tereny górskie. Nie jest to jednak klasyczny szlak, który można przejść od początku do końca, podążając za jednym kolorem oznaczeń. Każdy uczestnik sam planuje przebieg swojej trasy, korzystając z istniejących szlaków, bezdroży, dróg szutrowych, a niekiedy także przepraw wodnych z wykorzystaniem packraftu.

Jak wyjaśnia Roman Ficek, osoby podejmujące się tego wyzwania mogą wybierać różne warianty przejścia, kierując się własnymi założeniami. Znana trasa biegnąca wzdłuż pasma Nordryggen na krótko przekracza również granice Finlandii i Szwecji. To rozwiązanie stosowane od lat, pozwalające uniknąć niektórych trudności związanych z poruszaniem się wyłącznie po terytorium Norwegii.

W 2026 roku dotychczasowy przebieg trasy, oparty na historycznym szlaku Geotrail, został zmodyfikowany. Nowa propozycja ma uwzględniać bardziej logiczny przebieg, ukształtowanie terenu i oznakowane szlaki, choć na niektórych odcinkach konieczne jest korzystanie również z dróg.

Różnorodność możliwych wariantów sprawia, że trudno jednoznacznie ocenić, która trasa jest najlepsza. Czy decydujące powinno być przewyższenie, liczba zdobytych parków, najwyższe szczyty, odcinki pokonane poza szlakami, a może jak najmniejszy kontakt z asfaltem?

Jak zauważa Ficek, nie ma jednej uniwersalnej odpowiedzi. W dużej mierze jest to kwestia indywidualnej koncepcji wyprawy, ponieważ uczestnicy przemierzają góry bez jednego, oficjalnie wyznaczonego szlaku na całej długości.

W swoim wpisie Roman Ficek poruszył również kwestię obecności kamerzystów i fotografów podczas tego rodzaju wyzwań. Zasady dotyczące dokumentowania wypraw różnią się w zależności od organizacji i przyjętej kategorii.

Jak wskazuje biegacz, w przypadku rekordów FKT dla rowerzystów dopuszcza się obecność kamerzysty w różnych wariantach, przy zachowaniu określonych reguł, które mają zapobiegać ingerowaniu w przebieg przejazdu.

Inaczej wygląda to w środowisku biegaczy i podróżników. W niektórych kategoriach FKT obecność osób dokumentujących wyprawę nie jest akceptowana, a możliwość korzystania z takiej pomocy zależy od wybranego wariantu.

Ficek uważa, że podejście to może się w przyszłości zmienić. Zwraca uwagę, że sportowcom podejmującym się wyjątkowo trudnych wyzwań często towarzyszą osoby odpowiedzialne za dokumentację ich osiągnięć.

Przywołuje również środowisko himalaistów i wspinaczy, w którym samodzielne podejmowanie wyzwań oraz ich dokumentowanie nie musi być postrzegane jako sprzeczne z ideą wyprawy solo i bez wsparcia.

Dla Romana Ficka wpis na listę zdobywców Norge På Langs to potwierdzenie osiągnięcia po przejściu procesu weryfikacji. Sportowiec zwraca jednak uwagę, że w przypadku tak rozległego wyzwania wiele zależy od przyjętej filozofii pokonywania trasy, indywidualnych wyborów i zasad obowiązujących w danej kategorii.

Różne podejścia do planowania trasy czy dokumentowania wypraw nie muszą oznaczać, że jeden sposób jest lepszy od drugiego. Każdy uczestnik realizuje własną wizję przejścia norweskich gór.

Ficek podsumowuje swoje rozważania słowami: „A Norge Pa Langs, to Norge Pa Langs”.


Źródło/foto: FP Roman Ficek