Jednym z najnowszych przykładów takiej dbałości jest gruntowna renowacja kapliczki z figurą Matki Bożej z Dzieciątkiem przy ul. Wiosennej. Dzięki przeprowadzonym pracom konserwatorskim obiekt odzyskał swój pierwotny wygląd i ponownie stał się ważnym punktem lokalnej przestrzeni oraz miejscem kultu.

Kapliczki, obecne we wszystkich zakątkach Małopolski, stanowią istotny element krajobrazu kulturowego regionu. Są nie tylko wyrazem pobożności, ale również cennymi przykładami sztuki ludowej. Nierzadko powstawały jako wota dziękczynne lub upamiętnienie ważnych wydarzeń i postaci, łącząc przeszłość z teraźniejszością.

Kapliczka przy ul. Wiosennej została wzniesiona w 1893 roku przez Tomasza Kozika i jego żonę Annę. Fundatorzy wystawili ją na chwałę Boga jako wyraz wdzięczności za szczęśliwy powrót Tomasza Kozika do domu po przymusowej brance do wojska austriackiego. Środki na budowę pożyczyli od ks. Ledóchowskiego, brata św. Urszuli Ledóchowskiej, co dodatkowo podkreśla duchowy wymiar tej fundacji oraz jej historyczny kontekst.

Kapliczka usytuowana jest w centrum niewielkiego placyku wyłożonego płytami chodnikowymi. Na wysokim, rozbudowanym postumencie znajduje się polichromowana rzeźba Matki Bożej z Dzieciątkiem, osłonięta blaszanym daszkiem wspartym na czterech spiralnych podporach. Przedstawienie łączy cechy kilku typów ikonograficznych – Matki Bożej Różańcowej, Królowej Świata oraz Niepokalanie Poczętej.

Maria została ukazana w pozycji stojącej, z różańcem w dłoni i Dzieciątkiem na ręku, stojąc na półkuli oplecionej przez węża z jabłkiem, co symbolizuje zwycięstwo nad grzechem pierworodnym. Chrystus wykonuje gest błogosławieństwa i trzyma królewskie jabłko. Dwukondygnacyjny postument zdobią płyciny z płaskorzeźbami przedstawiającymi św. Tomasza w geście błogosławieństwa oraz scenę nauczania Marii przez św. Annę, uzupełnioną motywem lilii – symbolem czystości. Całość osadzona jest na dwustopniowym cokole z inskrypcją.

Upływ czasu oraz niekorzystne warunki atmosferyczne sprawiły, że stan techniczny kapliczki uległ znacznemu pogorszeniu. Widoczne były spękania kamienia, ubytki w płaskorzeźbach, złuszczenia warstw malarskich, a inskrypcja stała się nieczytelna. Obiekt, będący ważnym elementem lokalnej pamięci i duchowego dziedzictwa miasta, wymagał pilnej interwencji konserwatorskiej.

Prace konserwatorskie wykonała firma Kamień i Drewno Jakub Sperling pod nadzorem konserwatora dzieł sztuki Doroty Narowskiej-Avonza. Zakres robót obejmował m.in. impregnację kamienia, uzupełnienie ubytków formy rzeźbiarskiej, hydrofobizację, rekonstrukcję profili oraz scalenie kolorystyczne figury Matki Bożej Różańcowej z Dzieciątkiem i postumentu. Odnowiono także baldachim, który po demontażu został oczyszczony, naprawiony i zabezpieczony farbami antykorozyjnymi.

Celem przeprowadzonych działań było zahamowanie procesów destrukcji oraz przywrócenie walorów artystycznych i historycznych obiektu. Po zakończeniu prac kapliczka odzyskała oryginalną formę i estetykę, ponownie stając się czytelnym świadectwem lokalnej historii.

Całkowity koszt renowacji wyniósł ponad 36,2 tys. zł. Na realizację zadania miasto pozyskało 15 tys. zł dofinansowania z Województwa Małopolskiego w ramach konkursu „Kapliczki Małopolski 2025”, a pozostała kwota została pokryta ze środków własnych gminy.

Odnowiona kapliczka przy ul. Wiosennej nie jest jedynym przykładem działań konserwatorskich prowadzonych w ostatnich latach przez samorząd Suchej Beskidzkiej. Wcześniej przywrócono dawny wygląd m.in. grobowcowi rodziny Gawlików oraz Krzyżowi Jubileuszowemu z 1865 roku na cmentarzu parafialnym, kapliczce z figurą św. Antoniego Padewskiego przy ul. Role, a także 160-letniej kolumnie zwieńczonej żeliwnym krzyżem przy drodze na Podksięże.

Te działania potwierdzają, że ochrona dziedzictwa kulturowego w Suchej Beskidzkiej ma charakter długofalowy i systemowy z myślą o zachowaniu lokalnej historii dla przyszłych pokoleń.


Źródło: UM Sucha Beskidzka