Gaspare Castiglione, znany również jako Kasper Suski, to postać, która odegrała istotną rolę w historii regionu. Pochodzący z Florencji, Castiglione osiedlił się w Polsce jako złotnik w Krakowie. W połowie XVI wieku nabył miasto Sucha i uzyskał tytuł szlachecki. W geście przywiązania do nowej ojczyzny przyjął polskie nazwisko Suski, nawiązujące do nazwy miejscowości. W 1580 roku zbudował dwór, który stanowi najstarszą część zamku, a dziś to właśnie w Sali Rycerskiej tego obiektu spotykamy się na koncertach. W piątkowe popołudnie klimatyczna Sala Rycerska Zamku Suskiego wypełniła się dźwiękami niezwykłej muzyki. Flety, skrzypce i altówki splatały się z tonami pieśni sprzed wieków. Za sprawą koncertu kolędowego w Wykonaniu Zespołów Muzyki Dawnej odbyliśmy wyjątkową muzyczną podróż w czasie.
We wczesnonowożytnej Europie wiążący był pogląd, że każdy szanujący się władca powinien dysponować kapelą muzyczną o wysokim statusie, do której podstawowych obowiązków należałoby uświetnianie uroczystości religijnych. Związana tylko pozornie z kontekstem religijnym, muzyka sakralna służyła nie tylko oprawie nabożeństw, ale też odzwierciedlała splendor dworu, a czasem i całego państwa.
Po wysłuchaniu koncertu, który miał miejsce w Sali Rycerskiej Zamku Suskiego jesteśmy pewni, iż niejeden władca zabiegałby o względy Zespołu Muzyki dawnej im. Gaspara Castiglione występującego pod dyrekcją Agnieszki Bernackiej. Gospodarzowi wieczoru towarzyszyli gościnnie: Zespół muzyki Dawnej Melodiam Flores oraz Zespół Muzyki Dawnej Hortus Musicus.
Podczas koncertu zabrzmiały utwory z okresu od XIV do XIX wieku. Kilka kompozycji włoskich i francuskich. Główny rdzeń koncertu stanowiły kolędy z polskich zbiorów - kancjonałów z Biblioteki Kórnickiej (1551-55) i Biblioteki Czartoryskich (1551), kancjonału puławskiego (1551), nieświeskiego (1563), kancjonałów staniąteckich (XVI-XVIII w.), kancjonału Piotra Artomiusza (1587), zbiorów Biblioteki Raczyńskich (XVI w. - Corona Virginis Marie), a także z XIX-wiecznego śpiewnika ks. Mioduszewskiego (1843).
Podczas koncertu zabrzmiały takie utwory jak pastorella z XVIII wieku „Do Bethleem poydziemy”, „Chwalmyż wszyscy z weselem” (Kancjonał puławski, 1551) czy „Anioł pasterzom mówił” jedna z najstarszych polskich kolęd (rękopis kórnicki 1551–1555)
Koncert został zwieńczony wspólnym wykonaniem anonimowego utworu z roku 1587, pochodzącego z kancjonału Piotra Artomiusza, w opracowaniu Agnieszki Bernackiej – Pan Bóg wszechmogący, królujący wieka.
Koncert, którego mogliśmy wysłuchać to niezwykła okazja do zanurzenia się w dźwiękach dawnej muzyki w przepięknych, historycznych wnętrzach. To muzyka, która przynosi oddech, ukojenie, zmusza do refleksji, a jednocześnie wzrusza. Swoim wyjątkowym pięknem przypomina, że istnieje coś więcej niż zwykła zabiegana codzienność. To była pełna muzyki fantastyczna opowieść o czasach minionych.
Wystąpili:
Zespół Muzyki Dawnej Melodiam Flores z Mielca pod dyrekcją Kaliny Rokosz i Pauliny Zięby
Róża Leśniak -flet poprzeczny
Aleksandra Pieróg – fidel, skrzypce
Julia Kurnal – skrzypce
Milena Muniak – altówka
Kalina Rokosz – flety proste
Paulina Zięba – klawesyn
Zespół Muzyki Dawnej Hortus Musicus z Mielca pod dyrekcją Tomasza Nowakowskiego
Amelia Łanocha – śpiew
Miłosz Bogdan – śpiew, flety, cornamuse
Daria Kokoszka – dulcymer kolanowy, bęben
Remigiusz Zięba – dulcymer gitarowy, gitara
Zespół Muzyki dawnej im. Gaspara Castiglione z Suchej Beskidzkiej pod dyrekcją Agnieszki Bernackiej
Eliza Kulka – flet sopranowy
Ewa Banaś – flet sopranowy
Karolina Kudzia – flet altowy
Artur Warta – flet tenorowy, śpiew
Damian Kulka – flet basowy, śpiew
Lena Bernacka – fidel, śpiew
Zofia Pająk – fidel
Aleksandra Pacyga – fidel
Aleksandra Rapacz – śpiew
Paulina Kulka – śpiew
Agnieszka Bernacka – citola, flet, śpiew
Koncert zorganizowano we współpracy z władzami miasta Sucha Beskidzka wraz z Centrum Kultury i Filmu w Suchej Beskidzkiej oraz Muzeum Miejskim w Suchej Beskidzkiej
Prowadzący Krzysztof Pabiś
Dźwięk, światło, oprawa techniczna – Robert Pająk
Portal zaznacza sobie prawo do usuwania komentarzy, bez uprzedzenia osoby komentującej. Pamiętaj, że w Internecie nie jesteś anonimowy.
