Nazwa Perseidów wiąże się z gwiazdozbiorem Perseusza, w którym znajduje się radiant roju. Radiant to miejsce na niebie skąd zdają się wylatywać wszystkie meteory należące do danego roju. Gwiazdozbiór Perseusza znajdziemy na północno-wschodnim niebie. Perseidy mogą pojawiać się w każdej części nieba, a im dalej od radiantu tym ślad przelotu będzie dłuższy.

Za powstawanie zjawiska Perseidów jak w przypadku większości rojów meteorów odpowiada kometa. W tym przypadku jest to kometa 109P/Swift-Tuttle odkryta w 1862 przez dwóch amerykańskich astronomów, nazwana na ich cześć. Jest to kometa okresowa i powraca w okolice Słońca co 133 lat. Orbita komety jest usytuowana w taki sposób, iż prawie przecina się z orbitą ziemską. Kometa za każdym razem, gdy powraca w okolice gwiazdy centralnej Układu Słonecznego, zostawia na swej drodze drobne cząsteczki pyłu kometarnego. Cząsteczki te wpadają w ziemską atmosferę z prędkością 59 km/s i rozgrzewają się do wysokich temperatur, dzięki temu możemy je zobaczyć na nocnym niebie jako zjawisko potocznie zwane spadającymi gwiazdami.

W tym roku maksimum roju Perseidów przewidziane jest na 12 sierpnia w czasie gdy w Polsce panował będzie jeszcze dzień. Aczkolwiek wiele zjawisk na niebie będzie widać w nocy z piątku na sobotę oraz z soboty na niedzielę. W tym roku w obserwacjach będzie przeszkadzał Księżyc. Nasz naturalny satelita, będąc tuż po pełni, będzie świecić jasno w południowej części nieba. W czasie obserwacji najlepiej patrzeć w stronę przeciwną do Księżyca, gdzie niebo będzie możliwie ciemne.

Jeśli pogoda pozwoli, to zachęcam wszystkich do podziwiania tego pięknego zjawiska. Aby w pełni cieszyć się pięknem rozgwieżdżonego nieba, warto udać się w miejsca ciemne z dala od centrum miast.

Więcej informacji można uzyskać na stronie Pracowni Komet i Meteorów http://www.pkim.org/?q=pl/Perseidy2017



JDM